تاریخچه مارچوبه چیست؟

ریشه های مارچوبه - مارچوبه Officinalis

یک پسر عموی دور از پیاز، مارچوبه برجسته نیز عضو خانواده لیله است. تاریخچه آن تا آنجا که از لک و تا بیش از 2000 سال مصرف شده است. این گیاه باغی در کشورهای مدیترانه ای مدیترانه آغاز شد و علامت هایی از گونه های وحشی در آفریقا کشف شده است. باستان شناسان بر این باورند که آن نیز در مصر کشت شده است.

در یونان باستان، مارچوبه به عنوان گیاهی با فضیلات مقدس و فطرزی شناخته شد و یونانی ها به خواص بیولوژیکی و دارویی آن علاقمند بودند.

بقراط، پزشک باستان یونان، از مارچوبه برای درمان اسهال و درد مجاری ادرار استفاده کرد. این گیاه، در واقع، حاوی آسپاراژین است که برای خواص دیورتیک شناخته شده است. رومی ها، از نظر خود، از کیفیت غذاهای گیاهی قدردانی می کنند. آنها آن را به عنوان غذا یا به عنوان سبزیجات همراه ماهی خوردند. مارچوبه در طول قرون وسطی عمدتا فراموش شده بود اما توسط اعراب ادامه یافت. لژیونهای سزار که از شرق باز می گردند، اسپارگا را به اروپا آورده است.

در قرن شانزدهم، مارچوبه در دادگاه های سلطنتی اروپا خدمت کرد و در قرن 17 میلادی در فرانسه برای لوئیس XIV کشت شد که ظاهرا به آن علاقه داشت. در آن زمان، با توجه به سوابق، این اندازه پر از قوچ بود و صرفا برای الزامات اشراف بزرگ شد. فقط در قرن 18 میلادی مارچوبه ظاهر شد در بازار محلی و در کارهای آشپزی متعدد.

امروزه مارچوبه سبز در امریکا و چین یافت می شود. گونه های سفید به طور عمده در اروپا، چین کشت می شود.

همانطور که با تمام سبزیجات، اولین مارچوبه در وحشی کشف شد. مارچوبه وحشی دارای شاخه های نازک تر از یک مداد است و بسیار متفاوت از مارچوبه است که شما در شمارنده مواد غذایی خود را پیدا کنید.

از طریق روش های پرورش و پرورش انتخابی

آنها یک ساقه ضخیم تر با گوشت های قابل خوراکی تولید می کردند.